L'Année liturgique — Le Temps de Noël (t. 2-3) (page 50)
« J'étendrai sa main gauche « sur la mer, et sa droite sur « les fleuves.
« Il me dira : Vous êtes mon « Père, mon Dieu, mon dé« fenseur, mon salut !
Quoniam gloria virtutis eorum tu es : * et in beneplacito tuo exaltabitur cornu nostrum.
Quia Domini est assumptio nostra : * et Sancti Israël Régis nostri.
Tune locutus est in visione Sanctis tuis, et dixisti : * Posui adjutorium in potente, et exaltavi electum de plèbe mea.
Manus enim mea auxiliabitur ei : * et brachium meum confortabit eum.
Nihil proficiet inimicus in eo : * et filius iniquitatis non apponet nocere ei.
Et concidam a facie ipsius inimicos ejus : * et odientes eum in fugam convertam.
Et veritas mea, et misericordia mea eum ipso: * et in nomine meo exaltabitur cornu ejus.
Et ponam in mari manum ejus : * et in fluminibus dexteram ejus.
Ipse invocabit me : Pater meus es tu : * Deus meus, et susceptor salu» tis mea;.
Et ego primogenitum ponam illum : * excelsum pra? regibus terra-.
Ina-ternumservabc illi misericordiam meam : * et testamentum meum hdele ipsi.
Et ponam in saeculum saecuh semen ejus : * et thronum ejus sicut dies cœli.
Si autem dereliquerini filii ejus legem meam . et in judiciis meis non ambulaverint :
Si justitias meas profanaverint : * et mandata mea non custodierint,
Visîtabc in virga iniquitates eorum : * et in verberibus peccata eorum.
Misericordiam autem meam non dispergam ab eo : * neque nocebo in veritate mea.
Xeque profanabo testamentum meum : * et quae procedunt de labiis meis , non faciam irrita.
Semel juravi in Sancto meo, si David mentiar: "semen ejus in aeternum manebit.
Et thronus ejus sicut sol in conspectu meo : * et sicut luna perfecta in aeternum, et testis incœlo fidelis.
« Et moi, je le ferai mon « premier- ne, plus élevé « que tous les rois de la « terre.
« Je lui gardeiai à jamais « ma miséricorde ; et mon « alliance avec lui sera invio« lablc;
« Et j'établirai sa race pour « toujours ; et son trône du« r^-ra autant que les cieux.
« Mais si ses enfants ve« naient à abandonner ma loi, « s'ils ne marchaient plus « dans mes préceptes.
« S ils profanaient mes « justices, s'ils ne gardaient « pas mes commandements,
« Je visiterai leurs iniqui« tés avec la verge, leurs pé« chés avec les châtiments.
« Toutefois je ne retirerai « point de David ma miséri« corde ; et je ne mentirai « pas à ma vérité.
« Je ne violerai point mon « alliance, et je ne rendrai « point vaines les paroles « sorties de ma bouche.
« Je l'ai juré une fois par « ma sainteté : si je mentais « a David !... mais sa race « durera éternellement.